Wat er werkelijk schuilgaat achter Zo doen we dat hier!

Als systemisch coach begeleid ik regelmatig leidinggevenden in de zorg. In sparringsessies onderzoeken we samen wat er speelt in hun teams én in henzelf. We vertragen om te zien wat vaak onzichtbaar blijft: de patronen, de trouwlijnen, de onderstroom die verandering kan maken of breken. De inzichten uit een recente sessie over weerstand en loyaliteit deel ik graag. Ter inspiratie voor wie er niet bij was, en als naslag voor de deelnemers zelf.

De ruimte is stil. Een groep leidinggevenden kijkt naar elkaar, wachtend. Het thema van vandaag: weerstand en loyaliteit. Ik nodig hen uit om eerst naar binnen te kijken. Hoe ervaar jij weerstand in jezelf als leider? Er vallen woorden als aanklagen, ongeduld, verlammen, een collega die triggert, de neiging om te pushen. Er klinkt herkenning. Weerstand blijkt niet iets van alleen de ander, maar een beweging die ook in onszelf leeft.

Weerstand als teken van trouw

Wat we vaak zien als dwars of eigenwijs, is vaak iets anders: loyaliteit. Trouw aan hoe het ooit is afgesproken, aan collega’s, aan bewoners, aan een cultuur die veiligheid geeft. “Zo doen we dat hier” klinkt misschien behoudend, maar het is ook een manier om te bewaken wat waardevol is. Een verpleegkundige die kritisch blijft vragen stelt, kan bijvoorbeeld trouw zijn aan de stem van cliënten die anders niet gehoord worden.

De stille onderstroom 

In de sessie tekenen we de onzichtbare lijnen van trouw: aan een voorganger, een oude belofte, een cultuur van “wij zorgen voor elkaar”. Het systemisch perspectief helpt om die lagen te zien. Spanning ontstaat vaak wanneer iemand zich niet gezien voelt op zijn plek of wanneer een oude afspraak niet erkend wordt.

Erkennen vóór veranderen

Pas als we de onderliggende loyaliteit erkennen, komt beweging. Een leidinggevende deelt hoe haar team vasthoudt aan oude werkafspraken bij een digitaliseringstraject. Niet uit koppigheid, maar uit liefde voor de kwaliteit van zorg. Door eerst te erkennen wat men trouw wil blijven, ontstaat ruimte voor nieuwe stappen.

Vragen die openen

Tijdens de gesprekken werken we met eenvoudige, maar verdiepende vragen:

• Waar zou de weerstand een goede reden voor kunnen zijn?
• Wat wordt hier onbewust bewaakt?
• Wat verandert er als je de loyaliteit hardop erkent?

Deze vragen brengen ruimte in situaties die eerder vastzaten. Weerstand hoeft niet bestreden te worden; het wil begrepen worden.

Lessen voor leiders in de zorg

De leidinggevenden nemen deze inzichten mee:

• Weerstand = loyaliteit. Vaak aan waarden, kwaliteit van zorg of oude afspraken.
• Erkennen vóór veranderen. Zien wat de ander trouw bewaart, opent de deur voor beweging.
• Plek en ordening herstellen. Spanning ontstaat wanneer iemand zich niet gezien voelt.
• Verbinding bewaken. Verandering lukt alleen als de bedoeling  centraal blijft.

 

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, vraagt leiderschap niet om harder duwen, maar om dieper kijken. Wie weerstand onderzoekt in plaats van bestrijdt, ontdekt vaak liefde en zorg achter het verzet. En precies daar, in dat stille midden van loyaliteit, begint duurzame verandering. De volgende sparringsessie vindt plaats op 10 december een ochtend om samen te onderzoeken, vragen te stellen en beweging te vinden in wat nu vastzit.

Wil je erbij zijn of eerst meer weten? Stuur me een bericht of reageer hieronder, dan ontvang je alle praktische informatie.